மூத்த பத்திரிகையாளர் சுதாங்கனின் ‘திருமால் பெருமை’ – 2

23-09-2019 06:29 PM

  ‘விஷ்ணு புராண’த்தில் சொல்லப்படும் வருணாசிரம தர்மம், விரதங்கள், கிரியைகள் முதலியன இக்காலத்திற்குப் பொருத்தமில்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால் இவற்றினூடே நல்லொழுக்கம் நன்கு வற்புறுத்தப்படுவதையும்  நாம் காண்கிறோம். ஜைன பவுத்த சமயங்கள் அறநெறியை வற்புறுத்தி வைதீக சமயமாகிய இந்த சமயத்தைத் தாக்கி முடியடிக்க அரும்பாடுபட்டு வந்தன. அந்த மதங்களின் சாரமான கொள்கைகளில் இந்து மதம் கவர்ந்து கொண்டது. ‘சாற்றை உறிஞ்சி ஆரஞ்சுப் பழத்தை வீசி எறிவதைப் போல’ இது வரலாற்று பிரசித்தமான செய்தி. அத்தகைய வெற்றியை இந்து மதத்திற்குச் சம்பாதித்துக் கொடுத்த பெருமையில் புராணங்களின் பங்கு குறைந்ததன்று. ‘விஷ்ணு புராண’த்தின் பங்கு பெரிது என்றே கருதலாம்.

1. புராண வரலாறு

 ஒரு நாள் அதிகாலையில் பராசர முனிவர் காலைக்கடன்களை முடித்துக் கொண்டு பத்மாசனத்தில் வீற்றிருந்தார். அப்போது மைத்ரேய முனிவர் அங்கு வந்து அவரை வணங்கினார்.

‘எனது குருநாதரே! அடியேன் சகல வேதங்களையும் சகல தர்ம சாஸ்திரங்களையும் வேதாந்தங்களையும்  தங்களிடமிருந்தல்லவா, கற்றறிந்தேன்? சாஸ்திரங்கள் யாவற்றையும்  கற்ற அறிஞர் அனைவரும் அடியேனைத் தங்களுடைய அனுக்கிரகத்தினாலே சகல சாஸ்திரங்களையும் நல்ல பயிற்சி பெற்றவன் என்று சொல்வார்கள். தர்மங்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவரே! உலகம் உண்டான விதத்தையும் இனி உண்டாகப் போகும் விதத்தையும்  நான் அறிய விரும்புகிறேன், தேவரீர் அனுக்கிரகம் செய்ய வேண்டும். இது தவிர, இந்த உலகம் எல்லாம் எந்த வஸ்துவின் சொரூபமாக இருக்கிறது? எங்கிருந்து எப்படி உண்டாயிற்று? எப்படி எங்கே லயப்பட்டது? இனி எங்கே லயமாகும்? பஞ்சபூதங்களின் நிலை என்ன? எதனால் அவை விளங்கும்? இந்த விஷயங்களையும் தேவதைகள் முதலானோர் உற்பத்தியையும், மலைகள், கடல்கள்  இவற்றின்  தோற்றத்தையும், பூமியிலிருக்கும் விதத்தையும் சூரியன், சந்திரன், கோள்கள் ஆகியவற்றின் நிலையையும், அளவுகளையும், தேவர்களின் வம்சங்களையும், மனுக்களையும் மனுவந்தாரங்களையும், மகாகல்பங்களையும் நான்கு யுகங்களால் கற்பிக்கப்பட்டவையான கல்பங்களின் பிரிவுகளையும் அவற்றின் முடிவு நிலைகளையும், அறிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். ஓ... முனிவரின் உயர்ந்தவரே! தேவர்கள், அரசர்கள் முனிவர்கள் வகுத்தருளிய வேதசாலைப் பிரிவுகளையும் பிரம்மசரியம் முதலான நான்கு ஆச்சிரமங்களின்  தர்மங்களையும் தங்களிடமே நான் கேட்க விரும்புகிறேன். வசிஷ்ட முனிவரின் மகனான சக்தியின் குமாரரே! இந்த விஷயங்கள் யாவற்றையும் அடியேனுக்கு அருளிச் செய்ய தாங்கள் திருவுள்ளங்கொள்ள வேண்டும்.’

 இவ்வாறு மைத்ரேய முனிவர்  பராசர முனிவரை வேண்டினார்.

 அதற்கு பராசர முனிவர் அவரை நோக்கிக் கூறலானார்.

‘தர்மங்களையெல்லாம்  அறிந்துள்ள மைத்ரேயரே! உலக உற்பத்தி முதலியவற்றை அறிந்துள்ள என் பாட்டனாரான  வசிஷ்ட பகவான் எனக்கு அருளிச் செய்த முன் விருத்தாந்தத்தை நீர் எனக்கு மீண்டும் நினைப்பூட்டினீர். அதாவது முன்பு ஒரு சமயம் விஸ்வாமித்திரரால் ஏவப்பட்ட  அரக்கன் ஒருவன் என் தகப்பனாரைப் பழித்தான் என்ற சங்கதியை அறிந்தேன். உடனே கோபம் அடைந்து, அந்த அரக்கர்களை அழியச் செய்யும்படியான யாகம் ஒன்றைச் செய்ய துவங்கினேன். அந்த யாகத்தினால் பல்லாயிரம் அரக்கர்கள் அழிந்தார்கள். அதைக் கண்ட என் பாட்டனாரான வசிஷ்ட முனிவர் ‘பிள்ளாய்! உன் கோபத்தை விட்டுவிடு. அரக்கர்கள் மீது குற்றம் இல்லை. உன் தகப்பன் மாய்வதற்கு அப்படிப்பட்ட விதியிருந்தது. இத்தகைய கோபம் மூடருக்குத்தான் தோன்றுமே ஒழிய ஞானியருக்குக் கோபம் வராது. குழந்தாய் ! யாரால் யார் கொல்லப்படுகிறான்? ஒருவனால் மற்றொருவன் கொல்லப்படுவதில்லை. அவனவன் தான் செய்த பாவ புண்ணியங்களையே புசிக்கிறான். மனிதன் மிகவும் வருந்தி சம்பாதித்த புகழையும் தவத்தையும் அவனுடைய கோபமானது அழித்து விடுகிறது. சொர்க்கம், மோட்சம் ஆகிய இரண்டையும் கெடுப்பதற்குக் காரணமாகிய கோபத்தை முனிவர்கள் அனைவருமே விட்டு விடுகிறார்கள். ஆகையால் குழந்தாய்! நீ அந்த கோபத்திற்கு வயப்பட்டு விடாதே. எந்த விதமான அபராதமும்  செய்தறியாத பேதையான அரக்கர்களில் அனேகர் இதுவரை எரிந்து போனது போதும். இனி இந்த யாகத்தை நிறுத்திவிடு. பெரியோருக்குப் பொறுமையாக இருப்பதே சிறந்த ஆசாரமாகும்’ என்றார். நானும் அவருடைய வாக்குக்கு மதிப்பளித்து என் யாகத்தை நிறுத்திவிட்டேன். அதனால் வசிஷ்ட முனிவர் மகிழ்ச்சியடைந்தார்.

 அப்போது  பிரம்மபுத்திரரான புலஸ்திய முனிவர் அங்கு வந்தார். அவர் வந்ததும் என் பாட்டனார் அவருக்கு ஆசனமும் அர்க்கியமும் கொடுத்து உபசரித்தார். மைத்ரேயரே! புலசு முனிவருக்கு தமையனாரான அந்த புலஸ்திய முனிவர் என்னை நோக்கி ‘பிள்ளாய்! உனக்கு பெருங்கோபமும் வைரமும் இருந்துங்கூட குரு வாக்கிய பரிபாலனத்துக்காக, பொறுமையடைந்தாய். ஆகையால் இனிமேல் நீ சகல  சாஸ்திரங்களையும் அறியக்கடவாய். கோபத்தால் நமது சந்ததியாரை அழியாமல் செய்த உன் பொறுமையின் பெருமையைப் பாராட்டி உனக்கு  வேறொரு வரந்தருகிறோம். அதாவது நீ புராண சம்ஹிதையைச் செய்யும் சக்தியுடைவனாகக்கடவாய்! தேவதையின் உண்மையியல்புகளை அதாவது இதுதான் மேலான தேவதை என்பதை நீ அறியக்கடவாயாக. பிரவிருத்தி, நிவர்த்தி என்ற இருவகை கர்மங்களிலேயும் உனது புத்தியானது எமது அனுக்கிரகத்தில் நிலைத்தும், சந்தேகமற்றும் விளங்குவதாகுக’ என்று அருள் செய்தார். அவர் கூறுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த வசிஷ்ட முனிவர், என்னைப் பார்த்து ‘பராசரா! புலஸ்தியர் அருளியது உனக்கு சித்தியாகட்டும்’ என்றார்.